Showing posts with label Andrzej Seweryn. Show all posts
Showing posts with label Andrzej Seweryn. Show all posts

Thursday, November 30, 2023

Zbigniew Nyczak o swojej sztuce - Spotkanie w Playa Vista, 10/2023

Spotkanie Klubu Kultury im. Heleny Modrzejewskiej ze znakomitym artystą Zbigniewem Nyczakiem, wieloletnim członkiem Klubu , odbyło się w dniu  21 października 2023 w miejscowosci Playa Vista, w hrabstwie Los Angeles, w Kalifornii. Prowadziła spotkanie Elzbieta Kanski, była Prezes Klubu, zaprzyjazniona z artystą od wielu lat. Rozmowa brzmiała jak niezwykła podróż przez jego fascynujące życie i twórczość. Zdaje się, że artysta nie tylko zdobył uznanie w świecie sztuki, ale także stał się integralną częścią wielu interesujących wydarzeń i miejsc. Oto kilka uwag na temat tego niezwykłego spotkania.

Zbigniew Nyczak zaprezentował przykłady swojej twórczości na przestrzeni wielu lat w formie prezentacji około 150 slajdów. Nie tylko slajdy przedstawiajace obrazy olejne były w centrum zainteresowania, ale także fascynujące historie opowiedziane przez naszego artystę, związane z drogą do artystycznego sukcesu.

Okazało się, że Zbigniew Nyczak nie tylko jest wybitnym twórcą, co nie raz udowodnił artystycznemu światu podczas swojej kariery, ale także wyśmienitym gawędziarzem. Zafascynował wszystkich opowiadając swoje niesamowite przygody i historie związane z jego twórczością, przebijaniem się na wyżyny artystycznego świata, wejścia w towarzystwo hollywoodzkich celebrytów, znanych postaci z filmu i telewizji, sportowców, polityków.

W jego przypadku, twórczość to tylko preludium do eskalacji artystycznego życia, i wydarzen, które  wprowadziły go na salony współczesnej śmietanki towarzyskiej. Tam znalazł swoich klientów, sponsorów a także przyjaciół. Dzięki pozycji w której się znalazł, prezentował swoją sztukę w wielu muzeach, galeriach czy salonach wystawowych w Stanach Zjednoczonych, Europie czy Dubaju.

Malarz opowiadał nam o swoich artystycznych początkach, o ludziach którzy podali mu rękę, o tym jak znalazł sobie bogatą klientelę, dzięki której mógł oddać się w stu procentach sztuce. Mówił o tym, jak zaistniał i wszedł w towarzystwo hodowców koni wyścigowych, właścicieli rumaków przynoszących milionowe zyski. Relacjonował sluchaczom, jak związał się z prominentnymi ludźmi tego biznesu, dzięki którym prezentował swoje obrazy od zachodniego wybrzeża Stanów do wschodniego a także za oceanem.

Usłyszeliśmy w jak zaskakujący sposób artysta poznał w Kentucky, podczas Kentucky Derby, ojczyma urzędującego wtedy prezydenta Clintona, z którym się zaprzyjaźnił i który także był obecny na  wystawie w Las Vegas.

Tight Corner (Ciasny Zakręt),  Zbigniew Nyczak

Nyczak opowiada o obrazach z wyścigów konnych

Dowiedzieliśmy się o artystycznej działalności  Nyczaka w „Shoemaker Foundation” i o samym Wiliamie Shoemakerze, legendarnym już dżokeju, bohaterze końskich torów wyścigowych, ulubieńcu publiczności, który w swojej karierze wygrał 8833 gonitwy. Portret Shoemakera pędzla Nyczaka trafił do Smithsonian Institution National Portrait Gallery w Waszyngtonie, najbardziej prominentnym muzeum Stanów Zjednoczonych. Usłyszeliśmy, jak malarz dowiedział się, ze obraz ten został wydrukowany jako baner o wysokości 30 stop i zawieszony na frontowej elewacji tegoż muzeum, reklamując ta instytucje.

„To chyba moje największe osiągnięcie” powiedział nam artysta. „W kolekcji tego muzeum znajdują się obrazy najwybitniejszych malarzy świata. To tak jakby powieszono powiększony wizerunek mojego obrazu na frontowej elewacji w British Museum w Londynie, Louvre w Paryżu czy Prado w Madrycie.”

Last Stretch (Ostatnia Prosta), Zbigniew Nyczak

Opowiedział nam historie o tym, jak poleciał z własną wystawa 20 obrazów do Dubaju w Zjednoczonych Emiratach Arabskich na zaproszenie szejka. Wydarzenie to związane to było z World Cup ( Światowe Wyścigi Koni ). Gra była o 4 miliony dolarów. W związku z tym światowym wydarzeniem odbywały się tam towarzyszące imprezy. Nyczak dostał propozycje reprezentowania Stanów Zjednoczonych w dziedzinie sztuki, z czego skorzystał. Opowiadał o całej skomplikowanej logistyce tego wydarzenia i przygodach, które go spotkały, m.in. jak doszło do tego, że namalował portret władcy Dubaju, His Highness Sheikh Maktoum Bin Rashid Al Maktoum (Wice Prezydent, Premier i Wladca Dubaju (Vice President, Prime Minister and Ruler of Dubai). 

Artysta mowił także o tym, jak poprowadził zajęcia z malarstwa na uniwersytecie w sąsiednim Emiracie Sharjah dla syna i córki panującego tam szejka.  I o tym, jakie wrażenie zrobiła na nim owa księżniczka jak z bajki, owinięta w tiule i jak do dzisiaj pamięta jej zapach.

Winner by Zbigniew Nyczak

Usłyszeliśmy historie związane z koniem o nazwie „Cigar” rodem z Kalifornii, który wygrał ta najważniejszą gonitwę w Dubaju i jego hodowcy Allenie Poulson, właścicielu Gulfstream Aerospace, którego stadnina i rezydencja są ulokowane w Rancho Santa Fe ( miedzy Los Angeles i San Diego ), gdzie Zbyszek prezentował swoją sztukę. Były historie o bankietach i balach w najbardziej prominentnych miejscach, których atrakcją były jego obrazy wystawione do licytacji.

Te bale i bankiety natchnęły go do malowania wirujących w tańcu eleganckich par, panów w smokingach, panie w wieczorowych sukniach . Obrazy przedstawialy sytuacje dwuznaczne, niejasne, prawie pocałunki, randki w ukryciu, flirty, pożegnania po romansie. Byly tam romantyczne postacie, eleganckie ubiory, błyszcząca biżuteria, sznury pereł, fascynujące nastroje z sekretami.

Cup of Tea (Filiżanka herbaty), Zbigniew Nyczak

Na wesoło, artysta opowiedział publicznosci spotkania w Playa Vista historię o tym, jak bilety na jego indywidualny wernisaż w Simic Gallery na Rodeo Drive w Beverly Hills kosztowały $25.00 od osoby - natomiast w tym samym czasie bilety na wystawę Picassa w Museum of Contemporary Art były po $8.00.

Sensuous Dance (Zmyslowy taniec), Zbigniew Nyczak

Zbigniew Nyczak, Hugh Heffner, i obraz Playboy Mansion

Elżbieta Kanski, która prowadziła to spotkanie, przypomniała nam jak to któregoś dnia z okna swojego biura w Playboy Mansion West gdzie pracowała, zobaczyła swojego dobrego znajomego, Zbyszka, przed rezydencja Hefnera. Ze sztalugami, w czerwonej koszuli na środku zielonego trawnika, malował sporych rozmiarów obraz. Malarz opowiedział nam jak do tego doszło, ze stworzył portret rezydencji Hugh Hefnera i o wielkiej gali w Playboy Mansion, podczas której zaprezentowano ten obraz. Poznaliśmy także kilka ciekawostek o Playboy'u, gdyż Nyczak uczestniczył w kilku kolejnych projektach i imprezach.

Nyczak i obrazy z planu filmu Ogniem i Mieczem

Sukcesy artystyczne spowodowały, ze w końcu upomniała się o niego Polska. Jak to się stało ? Tu dowiedzieliśmy się, że żona artysty, Ewa Nyczak, ma duży wkład w sukcesy męża. Jest ona sprawnym agentem i potrafiła przeprowadzić logistycznie większość projektów związanych z działalnością artysty. W tym przypadku chodzi o monumentalną epopeję filmową Ogniem i Mieczem. Twórcy filmu, producent Jerzy Michaluk i reżyser Jerzy Hoffman zaprosili Nyczaka na plan filmowy w celu stworzenia dokumentacji malarskiej powstającego filmu.

Nyczak i Andrzej Seweryn jako Jeremi Wisniowiecki. 

Nyczak zaznaczył, że był to jego niezależny, indywidualny projekt. Opowiedział nam kilka fascynujących wydarzeń z planu filmowego. Jak sam twierdzi, była to wspaniała przygoda jego życia. Wspomniał również o tym, jak dużym zaufaniem obdarzyli go twórcy filmu, którzy zezwolili mu na absolutnie swobodne poruszanie się po planie filmowym. Malarz opowiadał o tym, jak przygotowywał się do tego projektu, jak zbierał materiały, jak prowadził obserwację aktorów, scenografię, kostiumów i kręconych scen. Mówił o warunkach pracy całego zespołu. 

Portret of Krzysztof Kowalewski as Zagloba, by Zbigniew Nyczak

Wspomniał także o przyjaźniach nawiązanych w trakcie kręcenia filmu, które przetrwały do dnia dzisiejszego. Wytłumaczył nam, na czym polegała jego praca i jak po powrocie do swojej pracowni w Los Angeles namalował przez rok 20 obrazów dotyczących filmu. Były to malowidła znaczących rozmiarów, przedstawiajace portrety głównych bohaterów jak i sceny bitew, uwzględniające stroje i uzbrojenie różnych formacji wojskowych. 

Portret Izabelli Skorupco jako Heleny w Ogniem i Mieczem

Malarz opisał przygodę jaka go spotkała w Warszawie, kiedy to po przylocie do kraju zgłosił się na lotnisko po odbiór swoich obrazów, które to uprzednio wysłał. Obrazy zniknęły. Dopiero po nalocie policji na magazyn Okęcia, skrzynia z obrazami cudownie się odnalazła. Dalej opowiadał o premierze filmu, o wystawie obrazów, o wywiadach w prasie i ich prezentacji w różnych stacjach telewizyjnych. W końcu opowiadal o aukcji tych obrazów, przeprowadzonej przez telewizję Polsat. 

Awaiting for a Spirit (Czekanie na ducha) by Zbigniew Nyczak

Później dowiedzieliśmy się o jego malarskich zainteresowaniach rdzennymi Amerykanami i pionierami przybyłymi do tego kraju, malowniczością ich strojów i charakteru oraz historią, w tym przybyszów podbijających Dziki Zachód. Dowiedzieliśmy się także, że inspiracje do tworzenia swoich obrazów czerpał z licznych podróży po Southwest i uczestnictwa w obrzędach różnych szczepów indiańskich zwanych pow-wow. Podróże te też zachwyciły go swoimi malowniczymi krajobrazami gór, kanionów i Parków Narodowych, co nie omieszkał poprzenosić na płótno. 

Arch (Luk) by Zbigniew Nyczak

Nyczak jest też bardzo dobrym portrecistą, co mogliśmy stwierdzić na kilkunastu zaprezentowanych przykładach. Wyjaśnił nam na czym polega malowanie portretu, na co trzeba zwrócić uwagę i jak współpracować z modelem. Przyznał, że portret to trudna sztuka, wymagająca maksimum koncentracji.

Portret by Zbigniew Nyczak 

Ostatnio na naszej wystawie “50 lat sztuki - artyści Klubu Kultury im. Heleny Modrzejewskiej” pokazał serię przepięknych aktów. Na wernisażu w Vienna Woods Gallery cieszyły się one dużym zainteresowaniem publiczności. Na zakończenie naszej rozmowy w Playa Vista obejrzeliśmy zestaw oryginalnych aktów oraz przykłady martwej natury i usłyszeliśmy motto Zbigniewa Nyczaka jako artysty: “Nie ważne co się maluje, ale jak się maluje”.

Utah, by Zbigniew Nyczak

Vito Wojcik i Adam Zych na wystawie w Vienna Woods, z obrazem Nyczaka.

Spotkanie z Zbigniewem Nyczakiem z pewnością dostarczyło uczestnikom niezapomnianych wrażeń, inspiracji i nowego spojrzenia na świat sztuki. 

Więcej obrazów można zobaczyc na jego portalu internetowym: https://nyczakart.com/,


ALBUM FOTOGRAFII ZE SPOTKANIA

Przygotowanie i projekcja slajdów: Elzbieta Czajkowska

Maja Trochimczyk wita gosci

Rozmowe prowadzi Elzbieta Kanski.

Nyczak opowiada o obrazie "Last Stretch"

Elzbieta Kanski prowadzi wywiad.

Nyczak opowiada o obrazach w stylu Art Deco.

Artysta sklada podpis w kronice klubowej.

Ewa i Zbigniew Nyczak z jego autoportretem.

Elzbieta Kanski, Katarzyna Smiechowicz, Zbigniew Nyczak, Maja Trochimczyk

Katarzyna Smiechowicz, Wiceprezes; Beata Czajkowska, Sekretarz; 
Zbigniew Nyczak, i Maja Trochimczyk, Prezes Klubu.


























Sunday, December 27, 2020

Andrzej Seweryn Virtualnie Otrzymuje Nagrode im. Heleny Modrzejewskiej 2020 - Sobota, 2 Stycznia 2021 godz. 12:30.

 Link do Video: https://youtu.be/gXguc-S6qrg

Sprawozdanie w magazynie Culture Avenue:

 https://www.cultureave.com/andrzej-seweryn-laureatem-nagrody-im-heleny-modrzejewskiej-w-los-angeles/

Drodzy Członkowie i Przyjaciele Klubu,

Jest to dla nas wielki zaszczyt i przyjemność zaprosić Państwa na wirtualną prezentację Nagrody im.Heleny Modrzejewskiej 2020 wybitnemu polskiemu aktorowi Andrzejowi Sewerynowi. Ceremonia odbędzie się w sobotę drugiego stycznia 2021 r. o godz. 12.30. Rozmowę z naszym znamienitym gościem przeprowadzi członkini Klubu i fantastyczna aktorka Katarzyna Śmiechowicz. Wręczenie nagrody odbędzie się w ogrodzie Prezesa Klubu Maji Trochimczyk.

Znajdujacy sie od dawna w malej grupie najbardziej szanowanych polskich aktorów, Seweryn wystąpił w ponad 50 filmach w Polsce, Francji i Niemczech. Obecny dyrektor generalny Teatru Polskiego w Warszawie, Seweryn należy do elitarnego grona zaledwie trzech cudzoziemców przyjętych do Comédie-Française. Jego wysoko cenione przez krytyków role filmowe i teatralne przyniosły mu wiele wyróżnień i nagród. Kilkakrotnie odwiedził Klub Modrzejewskiej, ostatnio w 2017 roku, kiedy prezydentem był Andy Dowen, a Ewa Barsam była gospodarzem wydarzenia w swojej eleganckiej rezydencji.

Andrzej Seweryn z Prezesem Andrew Dowenem, 2017

Link zostanie wysłany e-mailem do członków i gości, nie w celu udostępnienia go publicznie, ale do udostępnienia znajomym.

KIEDY: sobota, 2 stycznia 2021 r. O godzinie 12:30

CO: Prezentacja Nagrody Modrzejewskiej 2020

GDZIE: spotkanie wirtualne Zoom, tylko na zaproszenie

KTO: Laureatem Nagrody Modrzejewskiej 2020 będzie Andrzej Seweryn, z którym rozmawia Katarzyna Śmiechowicz, a Maja Trochimczyk wirtualnie wręczała Nagrodę Modrzejewskiej.

Andrzej Seweryn z Prof. Elzbieta Trybus, 2017

ANDRZEJ SEWERYN 

Biografia ponizej jest z Wikipedii. Przeczytaj tez bio na portalu  Culture.Pl: https://culture.pl/en/artist/andrzej-seweryn

Andrzej Teodor Seweryn (ur. 25 kwietnia 1946 w Heilbronn[1]) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny, dyrektor naczelny Teatru Polskiego im. Arnolda Szyfmana w Warszawie. Przez Gustawa Holoubka, Tadeusza Łomnickiego i Zbigniewa Zapasiewicza został w 1990 uznany za jednego z trzech największych polskich aktorów dramatycznych po 1965 (obok Piotra Fronczewskiego i Wojciecha Pszoniaka).

Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1968), studiował na roku m.in. z Piotrem Fronczewskim. W listopadzie 1968 Andrzej Seweryn został aresztowany za produkcję i kolportaż ulotek skierowanych przeciwko interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji. Został osadzony w tzw. więzieniu na Rakowieckiej w Warszawie. Zwolnienie uzyskał na mocy amnestii z lipca 1969. W drugiej połowie lat 70. prowadził zbiórkę pieniędzy na rzecz Komitetu Obrony Robotników, był inwigilowany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa PRL.

15 sierpnia 1968 zadebiutował jako aktor teatralny. Od tegoż roku do 1980 był członkiem zespołu aktorskiego Teatru Ateneum w Warszawie[1]. W pierwszej połowie lat 70. wykładał na stołecznej PWST. Grywał w Teatrze Telewizji, większą rolę filmową otrzymał w 1970, gdy zagrał w Albumie polskim Jana Rybkowskiego[1]. Wystąpił w wielu filmach Andrzeja Wajdy (Ziemia obiecana, Dyrygent, Pan Tadeusz, Zemsta), grał także m.in. u Agnieszki Holland, Stevena Spielberga, Jerzego Hoffmana i Jacka Bromskiego.

W 1980 wyjechał do Francji, gdzie pozostał w związku z wprowadzeniem w Polsce stanu wojennego. Został aktorem teatrów francuskich i kinowych produkcji filmowych. Zaangażowany – jako trzeci cudzoziemiec w historii teatru francuskiego – do jednego z najbardziej prestiżowych teatrów na świecie Comédie-Française (1993). W 1995 został 493. socjetariuszem Komedii Francuskiej, a w 2013 socjetariuszem honorowym (fr. sociétaire honoraire). Był profesorem w École nationale supérieure des arts et techniques du théâtre w Lyonie oraz w Conservatoire national supérieur d’art dramatique (CNSAD) w Paryżu. W 2006 zadebiutował jako reżyser filmowy swoim obrazem Kto nigdy nie żył… z Michałem Żebrowskim w roli głównej.

Na stałe do Polski powrócił w 2010 i zamieszkał w Warszawie. 1 stycznia 2011 objął stanowisko dyrektora Teatru Polskiego. Został także członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010 oraz w 2015.


1980 – Srebrny Niedźwiedź za rolę w Dyrygencie na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie

1994 – Główna nagroda aktorska za rolę w Amoku na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Kairze

1994 – Order Sztuki i Literatury (Francja)

1996 – Nagroda Sekcji Krytyków Teatralnych PO ITI

1997 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[15]

1999 – Narodowy Order Zasługi (Francja)

2000 – Nagroda Telewizji Polskiej za rolę w filmie Prymas. Trzy lata z tysiąca na 25. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych

2001 – Nagroda Złotej Kaczki za rolę w filmie Prymas. Trzy lata z tysiąca

2006 – Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

2006 – Legia Honorowa (Francja)

2008 – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski[16]

2009 – Nagroda Specjalna im. Zbyszka Cybulskiego (odmówił jej przyjęcia, nie zgadzając się z uzasadnieniem werdyktu jury)[17]

2014 – Nagroda im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego

2016 – Srebrny Lampart za rolę w Ostatniej rodzinie (reż. Jan P. Matuszyński) na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno[18]

2016 – Nagroda za pierwszoplanową rolę męską (Zdzisława Beksińskiego w filmie Ostatnia rodzina) na 41. Festiwalu Filmowym w Gdyni[19]

2017 – Orzeł za najlepszą główną rolę męską (Zdzisława Beksińskiego w filmie Ostatnia rodzina)[1]

Portrait by A. Kruk, Wikimedia Commons, 2009.

Filmografia

Filmy fabularne
  • 1964: Beata jako uczeń w klasie Beaty
  • 1968: Wniebowstąpienie jako Niemiec
  • 1970: Album polski jako Tomek
  • 1973: Dziewczyna i gołębie jako Stach, brat Edka
  • 1973: Przejście podziemne jako Michał
  • 1974: Ziemia obiecana jako Maks Baum
  • 1975: Noce i dnie jako Anzelm Ostrzeński, syn Michaliny i Daniela
  • 1975: Zaklęte rewiry jako Henek (głos)
  • 1975: Opadły liście z drzew jako Smukły
  • 1975: Obrazki z życia jako Prawdziwy literat
  • 1976: Człowiek z marmuru jako Lektor
  • 1977: Granica jako Zenon Ziembiewicz
  • 1978: Roman i Magda jako Roman Barwiński
  • 1978: Bestia jako ksiądz
  • 1978: Bez znieczulenia jako Jacek Rościszewski
  • 1979: Golem jako lekarz „tworzący” Pernata
  • 1979: Kung-fu jako Marek Kamiński
  • 1979: Dyrygent jako Adam Pietryk
  • 1979: Manchmal besucht der Neffe die Tante jako Diener
  • 1981: Człowiek z żelaza jako kapitan Wirski
  • 1981: Dziecinne pytania jako Bogdan
  • 1982: Danton jako Bourdon
  • 1982: Rosa
  • 1983: Marynia jako Edward Bukacki
  • 1984: Haute Mer
  • 1986: Kobieta mego życia (La femme de ma vie) jako Bernard
  • 1986: La Coda del diavolo jako Optyk
  • 1986: Qui trop embrasse... jako L'ami d'Anne
  • 1987: Na srebrnym globie jako Marek
  • 1989: Rewolucja francuska (La révolution française) jako Maximilien de Robespierre
  • 1990: La bonne âme du Setchouan jako Wang
  • 1991: Wyrok (La condanna) jako Giovanni Malatesta
  • 1992: Indochiny (Indochine) jako Hebrard
  • 1993: Amok jako Steiner
  • 1993: Lista Schindlera (Schindler's List) jako Julian Scherner
  • 1994: Podróż na wschód jako Jakub
  • 1995: Całkowite zaćmienie (Total Eclipse) jako Maute De Fleurville
  • 1997: Lucie Aubrac jako pułkownik Schlondorff
  • 1997: Gąszcz jako Andrzej
  • 1997: Genealogia zbrodni (Généalogies d'un crime) jako Christian
  • 1998: Billboard jako dyrektor agencji reklamowej
  • 1999: Pan Tadeusz jako Sędzia Soplica
  • 1999: Ogniem i mieczem jako Jeremi Wiśniowiecki
  • 2000: Prymas. Trzy lata z tysiąca jako Stefan Wyszyński
  • 2002: Zemsta jako Rejent Milczek
  • 2003: Par amour jako François
  • 2003: Dom Juan jako Dom Juan
  • 2004: Jak dwie krople wody (À ton image) jako profesor Cardoze
  • 2006: Kto nigdy nie żył… jako ordynator
  • 2007: Cyrano de Bergerac jako Le comte de Guiche
  • 2007: Nightwatching jako Piers Hasselburg
  • 2007: L'âge de l’amour jako André
  • 2008: Możliwość wyspy (La possibilité d'une île) jako Slotan
  • 2008: Fanny jako panisse
  • 2009: Les précieuses ridicules jako Mascarille/La Grange
  • 2010: Różyczka jako Adam Warczewski vel Janusz Wajner
  • 2011: Uwikłanie
  • 2012: Bitwa pod Wiedniem jako Jan Andrzej Morsztyn
  • 2012: Sęp jako prof. Reatorski
  • 2016: Ostatnia rodzina jako Zdzisław Beksiński
  • 2018: Solid Gold jako Tadeusz Kawecki
  • 2019: Czarny mercedes jako hrabia Leon Przewiedzki
  • 2020: Zieja jako ksiądz Jan Zieja

Seriale telewizyjne
  • 1972: Chłopi jako Michał, bratanek organisty
  • 1973: Wielka miłość Balzaka jako przyjaciel Balzaca
  • 1973: Stawiam na Tolka Banana jako Szymek Krusz vel Tolek Banan (głos)
  • 1975: Dyrektorzy jako inżynier Krzysztof Szymczak
  • 1975: Ziemia obiecana jako Maks Baum
  • 1976: Polskie drogi jako Sturmbahnfuhrer Kliefhorn
  • 1977: Noce i dnie jako Anzelm Ostrzeński, syn Michaliny i Daniela
  • 1978: Rodzina Połanieckich jako Edward Bukacki
  • 1979: Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy jako Hipolit Cegielski
  • 1989: The Mahabharata jako Yudhishthira
  • 1990: Napoleon (Napoléon et l'Europe) jako Aleksander III Romanow
  • 1994: Syn szewca (Le fils du cordonnier) jako Célestin
  • 2000: Ogniem i mieczem jako Jeremi Wiśniowiecki
  • 2007: Ekipa jako prezydent Julian Szczęsny
  • 2008: 39 i pół jako dyrektor teatru
  • 2017: Ucho Prezesa jako Jarosław, wicepremier, minister szkolnictwa wyższego
  • 2018: Rojst jako Witold Wanycz
  • 2020: Król jako prokurator Jerzy Ziembiński
Reżyser: 
  • 2006: Kto nigdy nie żył…



ALBUM I SPRAWOZDANIE Z PREZENTACJI NAGRODY


ANDRZEJ SEWERYN LAUREATEM NAGRODY IM. HELENY MODRZEJEWSKIEJ, 2020 

LOS ANGELES, 30 marca 2021 -  Zarząd Klubu Kultury i Sztuki im. Heleny Modrzejewskiej w Los Angeles, 50-letniej polskiej organizacji kulturalnej w Kalifornii, ma przyjemność wręczyć doroczną Nagrodę im.Heleny Modrzejewskiej za rok 2020 wybitnemu polskiemu aktorowi Andrzejowi Sewerynowi. Prezentacja ta odbyła się 2 stycznia 2021 r. w formacie wirtualnym z wykorzystaniem Zoom. Obejmowała obszerny wywiad ze znamienitym gościem, przeprowadzony przez członkinię Klubu, znaną polską aktorkę Katarzynę Śmiechowicz. Prezes Klubu dr Maja Trochimczyk i Członek Zarządu Anna Sadowska wręczyły nagrodę z kalifornijskiego ogrodu dr Trochimczyk. 




Jako jeden z grona najbardziej znanych na świecie polskich aktorów, Seweryn wystąpił w ponad 50 filmach w Polsce, Francji i Niemczech. Obecnie pracuje jako dyrektor naczelny Teatru Polskiego w Warszawie. Należy do elitarnego grona zaledwie trzech cudzoziemców przyjętych do Comédie-Française. Jego cenione przez krytyków role filmowe i teatralne przyniosły mu wiele wyróżnień i nagród. Kilkakrotnie odwiedził Klub Modrzejewskiej, ostatnio w 2017 roku, kiedy prezydentem był Andrew Dowen, a Ewa Barsam była gospodarzem wydarzenia w swojej eleganckiej rezydencji. W 2003 roku otrzymał od rządu polskiego Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi na uroczystości, która odbyła się w Santa Monica. W trakcie tej samej ceremonii, Prezes Klubu, Jolanta Zych również odebrała to wyróżnienie z rąk Konsula Generalnego RP. W tym czasie pan Seweryn odwiedzał Kalifornię i mieszkał na stałe we Francji.





Podczas wydarzenia przekazania nagrody im. H. Modrzejewskiej Pan Seweryn omówił najważniejsze wydarzenia i wyzwania w swojej karierze, zainteresowania artystyczne oraz refleksje dotyczące przygotowania zawodowego i umiejętności aktorów. Skomentował: “Jestem zaszczycony, że mogę z Państwem porozmawiać i mam zaszczyt odebrać dziś tę niezwykle ważną nagrodę. Wiem coś o losie aktora, czy aktorki, którzy nie pracuja w swoim własnym języku, nie w swoim kraju. Oczywiście trudno porównać moje życie z życiem Modrzejewskiej, nigdy nie odważyłbym się zrobić czegoś takiego, ale wiem, co to znaczy pracować w obcym środowisku. Nie wiem, ile razy pani Helena Modrzejewska musiała powtarzać tekst przed wejściem na scenę, ale zapewniam, że mogło to być wiele razy; dla mnie - kilka tysięcy ”. Co ciekawe, Andrzej Seweryn dokonał wyczynu praktycznie niemożliwego dla urodzonego za granicą aktora we Francji: został przyjęty do Comédie-Française i otrzymał w 2005 roku Legię Honorową za wkład w kulturę francuską.

 



Wręczenie Nagrody im. Modrzejewskiej obejmowało również dyplom i ogromny bukiet róż, z flagami Polski i USA wręczonymi przed kamerą wybitnemu aktorowi przez przedstawicieli klubu. Maja Trochimczyk, Prezes Klubu, stwierdziła: „To dla nas wielki zaszczyt, tutaj w Kalifornii, mieć tak niesamowitego przyjaciela w Polsce, który tyle razy odwiedził nas w Los Angeles, a zatem mogliśmy osobiście in na żywo zobaczyć jego talent. Znamy i podziwiamy również jego filmy i role telewizyjne. Niewielu z naszych członków miało kiedykolwiek okazję uczestniczyć w jego występach w Polsce. Jesteśmy pod wrażeniem ogromnej wiedzy pana Seweryna: nie tylko znajomości technik aktorskich, ale także całego zakresu literatury światowej, od Szekspira po Moliera, Mickiewicza i Witkacego… Pan Seweryn osiągnął tak wiele w jednym życiu, zwyczajni śmiertelnicy musieliby podzielić się na kilka parallelnych egzystsencji, żeby tak dużo osiagnać ”.






O NAGRODACH im .HELENY MODRZEJEWSKIEJ (MODJESKA PRIZE):

W 2010 roku, dla uczczenia pamięci patronki Heleny Modrzejewskiej (Modjeska) oraz uhonorowania dokonań wybitnych artystów polskiej sceny, Klub ustanowił doroczną nagrodę za trwałe zasługi dla polskiej kultury w dziedzinie aktorskiej: „Nagrodę im  Heleny Modrzejewską”. Nagroda ta ma być nagrodą za „całokształt twórczości” i obejmuje kryształową statuetkę oraz dyplom. W październiku 2010 roku wybitny polski aktor Jan Nowicki odebrał pierwszą nagrodę. W 2011 roku nagroda została przyznana ex aequo aktorom Annie Dymna i Marian Dziędziel. W 2012 roku laureatką została Barbara Krafftówna. W 2018 roku Klub uhonorował Nagrodą im. Heleny Mojeskiej wieloletniego Członka Honorowego Klubu, wybitną aktorkę Jadwigę Barańską. W 2019 roku nagrodę otrzymały dwie aktorki z Polski. Teatr w Toronto - Agata Pilitowska i Maria Nowotarska, a w 2020 roku Andrzej Seweryn byl odbiorcą tej ważnej nagrody.