Showing posts with label Katarzyna Smiechowicz. Show all posts
Showing posts with label Katarzyna Smiechowicz. Show all posts

Tuesday, October 14, 2025

Nowy Zarzad i Pierwsze Spotkanie z Markiem Kaminskim, 26 Wrzesnia 2025 r.

Marek Kamiński i Zarząd Klubu Kultury im. Heleny Modrzejewskiej: Prezes – Katarzyna A. Śmiechowicz, Członkini Zarządu – Anna Zalewska, Wiceprezes – Krystyna Bartkowska, Gospodyni Spotkania Monique Lehman, Wykladowca Marek Kaminski, Skarbnik – Danuta Żuchowska, Sekretarz – Ewa Violet Kołakowska. 26 wrzesnia 2025, Pasadena

Drodzy Państwo,

Mija miesiąc od chwili, gdy Członkowie Klubu Kultury im. Heleny Modrzejewskiej w Los Angeles wybrali nowy Zarząd. Jako nowa prezydent tej zasłużonej organizacji, z głębokim poczuciem odpowiedzialności i dumy, pragnę ściśle współpracować z wybranym przeze mnie zespołem. Łącząc ludzi różnych środowisk, chcemy wspólnie kultywować polską kulturę, naukę i sztukę.

Jesteśmy niezwykle zaszczyceni zaufaniem, jakim nas Państwo obdarzyli. Obiecujemy działać z otwartym sercem, pielęgnować wartości i tradycje, jednoczyć wielopokoleniową społeczność i troszczyć się o dalszy rozwój naszej organizacji.

Members of the Modjeska Club with Marek Kaminski and Laureate of the Golden Award 2024 Jerzy Antczak, with son Mikolaj.

Z prawdziwym wzruszeniem i dumą tydzień temu ogłosiliśmy rozpoczęcie nowego sezonu działalności Klubu im. Heleny Modrzejewskiej w Los Angeles. Towarzyszy nam świeża energia i entuzjazm, płynące z pracy nowego Zarządu, który z radością podjął się kontynuacji pięknej tradycji naszego Klubu:

Zarząd Klubu Kultury im. Heleny Modrzejewskiej w latach 2025-2027:
Prezes – Katarzyna A. Śmiechowicz
Wiceprezes – Krystyna Bartkowska
Skarbnik – Danuta Żuchowska
Sekretarz – Ewa Violet Kołakowska
Członkinie Zarządu – Anna Zalewska, Anna Dąbrowska-Dudek, Krystyna Okuniewska

Krystyna Okuniewska i Monique Lehman

Pierwsze spotkanie w tej kadencji miało szczególny, niemal magiczny charakter. Odbyło się w gościnnych progach rezydencji Państwa Monique i Davida Lehman w Pasadenie, gdzie mieliśmy zaszczyt gościć niezwykłego człowieka – podróżnika, odkrywcę, filozofa i wizjonera, Marka Kamińskiego.

Ten wybitny wędrowiec, który jako pierwszy w historii zdobył oba bieguny Ziemi w jednym roku, dzielił się z nami nie tylko wspomnieniami z ekstremalnych wypraw, lecz przede wszystkim refleksją nad istotą podróży. Dla niego prawdziwa eksploracja nie kończy się na osiągnięciu celu geograficznego – jest drogą do poznania samego siebie, do odkrywania duchowości, uważności i sztuki życia „tu i teraz”.

Marek Kaminski in conversation with Katarzyna Smiechowicz

Opowieści Marka Kamińskiego poruszyły serca wszystkich obecnych. Słuchaliśmy o Grenlandii, o pustyni Gibsona, o niezwykłym marszu z Kaliningradu do Santiago de Compostela, który nazwał swoim „Trzecim Biegunem”. Wspominał też wyprawę z Jaśkiem Melą – młodym chłopcem, dla którego droga na bieguny stała się symbolem zwycięstwa nad własnymi ograniczeniami. W jego słowach pobrzmiewało przesłanie odwagi, pokory i odpowiedzialności za świat, który wspólnie tworzymy.

Jerzy Antczak participates in the discussion. With Katarzyna Smiechowicz, and Zbigniew Nyczak

Spotkanie uświetnili swoją obecnością również wybitny reżyser, Mistrz Jerzy Antczak z synem Mikołajem, a także liczni Członkowie Klubu i znamienici Goście. Atmosfera była pełna radości, inspiracji i wdzięczności.

Nowy Zarząd złożył serdeczne podziękowania poprzedniemu kierownictwu Klubu – pod przewodnictwem Mai Trochimczyk – za ich oddanie i zaangażowanie, które wyznaczały kierunek naszej działalności.

Maja Trochimczyk and Monique Lehman

Dzięki wysiłkom kolejnych pokoleń działaczy nasz Klub pozostaje dziś unikalnym miejscem – wizytówką Polonii w Kalifornii, przestrzenią spotkań kultury, sztuki i nauki.

Naszą misją jest kontynuacja ponadczasowego dziedzictwa Heleny Modrzejewskiej – wielkiej artystki, która swoją sztuką i osobowością łączyła ludzi ponad granicami. Pragniemy, by Klub był miejscem dialogu międzypokoleniowego, otwartym na różnorodność i nowe wyzwania.

Z radością informujemy, że Festiwal im. Heleny Modrzejewskiej odbędzie się w dniach 6–7 grudnia 2025 roku – o szczegółach poinformujemy już wkrótce.

Z głęboką wdzięcznością dziękujemy wszystkim, którzy swoją obecnością zaszczycili inaugurację i wnieśli w to wydarzenie ducha wspólnoty Klubu Kultury Heleny Modrzejewskiej.

Z serdecznymi pozdrowieniami,

Katarzyna A. Śmiechowicz
z Zarządem Klubu Kultury 
im.Heleny Modrzejewskiej w Los Angeles

Anna Zalewska, Elzbieta Romuzga, Katarzyna Smiechowicz, Roksana Smiechowicz, Lila Dowen i Maja Trochimczyk

Anna Dobrowolska, Elzbieta Kanska, Barbara Nowicka - damy na bialo-czano


Marek Kaminski z dziecmi Papcio Chmiela - Monique Lehman i Arturem Chmielewskim


Monique with Jadwiga Inglis and Anna Dobrowolska

Orchidee dla Mai Trochimczyk, Prezesa przez 9.5 lat i Monique Lehman.


Edward Pilatowicz, Krystyna Okuniewska, Krystyna Bartkowska, Lidia Dowen


Maja Trochimczyk, Marzena i Slawek Wisniewski

Monique Lehman i Ewa Kolakowska









Monday, September 11, 2023

Klub im. H. Modrzejewskiej - Narodowe Czytanie, "Nad Niemnem" Elizy Orzeszkowej, 9.9.2023

 Narodowe Czytanie, 9 września 2023 r. Los Angeles

Projekt Konsulatu Rzeczpospolitej Polskiej w Los Angeles, pod patronatem honorowym Konsul Generalnej RP w Los Angeles, Marty Wolańskiej.

Współpraca: Polska Parafia Matki Bożej Jasnogórskiej – Sanktuarium Jana Pawla II; Polska Macierz Szkolna, Biblioteka Millennium; Klub Kultury im. Heleny Modrzejewskiej

Uczestnicy Narodowego Czytania, Mlodziez i Dorosli, 9 wrzesnia 2023 r.

W Sobotę 9 wrzesnia 2023 r. Konsulat RP we współpracy z czterema organizacjami polonijnymi przedstawił Narodowe Czytanie, ogólnoświatową impreze kulturalną mającą na celu popularyzację lektury i literatury polskiej. W tym roku tematem była powieść Nad Niemnem Elizy Orzeszkowej, wybrana ze względu na temat powstania styczniowego jaki, między innymi, poruszała. Rok 2023 - to 160 rocznica wybuchu tego powstania. 

Konsul Generalna Marta Wolanska

W Sali Parafialnej Kościoła Matki Boskiej Jasnogórskiej w Los Angeles zebrali sie uczniowie starszych klas, nauczyciele, rodzice i goście aby posłuchać czytania fragmentów powieści przygotowanych przez pięcioro dorosłych i pięcioro dzieci. Wśród dorosłych byli: Ksiądz Mirosław Frankowski, Konsul Generalny Marta Wolańska, Stanisław Jarecki z Biblioteki, Pani nauczyciel Mariola Bałazy oraz Katarzyna Śmiechowicz, koordynator wydarzenia i Wiceprezes Klubu Kultury im. Heleny Modrzejewskiej.  


Po przywitaniu obecnych przez Dyrektor Szkoły Henryke Łazarz, głos zabrał Ksiądz Mirek Frankowski, ciesząc sie z kolejnego przykładu współpracy wielu organizacji polonijnych, Konsulatu i Kościoła. Konsul Generalny Marta Wolańska wspomniała wspaniałe pierwsze Czytanie Narodowe, wielkie wydarzenie w Ogrodzie Saskim w Warszawie, w jakim miała przyjemność uczestniczyć. Pani Konsul mówiła też o znaczeniu lektury ksiażek dla rozwoju intelektualnego i emocjonalnego młodzieży oraz o odkrywaniu "klasyków" znanych ze szkoły na nowo przez dorosłych. Czytanie nie musi być po polsku, mozna tez i po angielsku, najważniejsze aby czytać dłuższe teksty nie tylko mini-blogi, czy wiadomości na mediach społecznościowych. 

Julian Saleba gra Dla Elizy Beethovena

Imprezę zaplanowała i koordynowała Katarzyna Śmiechowicz, Wiceprezes Klubu im. Modrzejewskiej, znana aktorka i mama dw
óch studentów ze Szkoły Polskiej, Antoniego i Fabiana LeConte, którzy wzięli udział w gronie młodzieży. Ustalając format "czytania" Śmiechowicz postanowiła ograniczyć czas do około godziny, dodać interludia muzyczne, oraz zaprosić do lektury dorosłych i dzieci. Chodzi przecież o to, by do czytania ksiązek zachęcić młodzież, przyszłość Polonii. 

Katarzyna Smiechowicz

Choć temat Powstania Styczniowego był ważny, Śmiechowicz uznała, że najważniejsze było pokazanie dylematów moralnych i konfliktów różnych systemów wartości między kolejnymi generacjami szlachty, i tej bogatej, i tej zaściankowej, na Kresach Wschodnich. W poprzednim pokoleniu, Benedykt Korczyński, pracowity właściciel majątku, ożenił się z piękną, ale pretensjonalną panną, z której po latach zrobiła się zgorzkniała pani "narzekalska" z wiecznymi pretensjami, hipochondrią, i całkowitym brakiem zrozumienia dla jego ciężkiej pracy i poświęcenia dla rodziny. Jedyną pociechą były dla niego dzieci, radość życia. Głównymi bohaterami powieści byli Justyna Orzelska, zubożała kuzynka Państwa Korczyńskich, i jej ukochany Jan Bohatyrowicz, prosty i uczciwy ale biedny szlachcic z zaścianka. Rodzina usiłowała zmusić Justynę do zgody na małżeństwo z innym, bogatym "wielkim panem", ale zamiast ugiać się i ulec ich perswazji, ogłosiła publicznie zaręczyny z ukochanym. Śmiechowicz tak podsumowała tę sytuację: "To piękny przykład wierności zasadom i sily woli oraz niełatwego wyboru: zamiast życia w luksusach z niekochanym, obcym człowiekiem, decyzja na małżeństwo z miłości i wspólną pracę nad budowaniem rodziny i pięknej przyszłości." 

Jako Prezes Klubu im. Modrzejewskiej miałam za zadanie przybliżenie obecnym postaci pisarki i jej dzieła. Tekst mojego "wypracowania" jest poniżej. 
  
Kasper Yoder closes the program with Chopin's Revolutionary Etude

Między segmentami powieści, które prezentowali dorośli i młodzież, interludium muzyczne wykonał młody pianista - student z Polskiej Szkoły, Julian Saleba, grający Dla Elizy Beethovena. Pięcioro studentów czytało drugą część powieści: Anna-Sophia Kurpiewski, Antoni Leconte, Fabian Leconte,  Karolina Czerwczak, i Piotr Brózda. Na zakończenie wystąpił absolwent szkoły, student UCLA w wydziale fortepianu, znakomity pianista który wygrał już wiele konkursów, Kasper Yoder. Etiuda Rewolucyjna (op. 10, nr 12, w c-moll), Chopina wspaniale zabrzmiała pod jego palcami, zamykając Narodowe Czytanie akcentem muzycznej wirtuozerii i gamą intensywnej emocjonalności.

Specjalne podziekowania dla Pana Lukasza Sochur z zona, rodzicow dzieci ze szkoly polskiej za wspaniala prace jako ochotnicy przy obsludze audiowizualnej programu: piec mikrofonow dla "czytelnikow" plus podium, slajdy, ekran, itp. Bardzo skomplikowane! Serdeczne dzieki! 

Konsul Generalna Marta Wolanska, Katarzyna Śmiechowicz

Czytaja dorosli: Pan Jarecki, Konsul Wolanska, Ksiadz M. Frankowski

Katarzyna Śmiechowicz, Maja Trochimczyk




KIM BYŁA ELIZA ORZESZKOWA?

Słowo o pisarce i powieści Nad Niemnem 

Dr Maja Trochimczyk, Prezes Klubu im. Heleny Modrzejewskiej 

Kim była Orzeszkowa? Znana pod nazwiskiem pierwszego męża (Piotr Orzeszko – stąd Orzeszko-wa), jako dziecko nazywala sie Elżbieta Pawłowska, a była córką adwokata Benedykta. Urodziła sie 6 czerwca 1841 roku w majątku rodzinnym Milkowszczyzna, ale po śmierci ojca (zmarł gdy miala tylko trzy lata) mieszkała w Grodnie, mieście teraz w Białorusi. Kiedyś to było duże polskie miasto na Kresach wschodnich, niedaleko Białegostoku.

W domu nazywano ja z francuska Elise, Lisa, a do szkół pojechała do Warszawy na pensję, gdzie zaprzyjaźniła się z Marią Konopnicką, później równie słynną pisarką. Ojciec miał wielki księgozbiór, wiec było co czytać; od dziecka Eliza wykazywała talent literacki. Jednak miała zaledwie 17 lat, gdy matka wybrała jej kandydata na męża. Piotr Orzeszko był od niej starszy o 16 lat. Po ślubie w 1858 roku zamieszkała w jego majątku w Ludwinowie. Podczas powstania styczniowego w 1863 roku pomagali powstańcom, m. in. opiekowali się przez dwa tygodnie rannym przywódcą powstania Romualdem Trauguttem. Ta dobroć kosztowała ich wiele. Znalazł sie donosiciel, który powiadomił o tym władze rosyjskie, w rezultacie Piotr Orzeszko został aresztowany i zesłany na Sybir, gdzie zmarł, a majątek zabrał rząd rosyjski. Orzeszkowa wróciła do domu rodzinnego; zaczęła więcej czytać i pisać – nowele, artykuly, i powieści.  Po sprzedaży majątku w 1869 roku, do śmierci mieszkała w Grodnie i zarabiała na życie jako pisarka.

Talent artystyczny, uważną obserwację, i wrażliwość na melodię języka łączyła z pozytywną filozofią życia. Należała do grupy tzw. pozytywistów, którzy szukali sposobu na narodowe przetrwanie w dobie represji po upadku powstania. Wierzyła w ideały sprawiedliwości społecznej, emancypację kobiet – to znaczy ich wykształcenie, wychowanie w wartościach moralnych, narodowych i religijnych, oraz prawo do pracy zawodowej. Dziś kobiety mają te prawa, wtedy nie mogły nawet pójść na studia. Pamietajmy, że Maria Skłodowska musiała jechać do Paryża aby studiować chemię i fizykę. Na ziemiach polskich rządzonych przez Rosję studiować nie mogła.

Orzeszkowa wierzyła w wartości narodowe, związane ze społecznością szlachty zaściankowej i wieśniaków, orędowała za współpracą klas społecznych. Podziwiała tradycje szlachty zaściankowej – mieli tytuły i herby szlacheckie, ale mało pieniędzy, więc wszyscy pracowali w swoich małych mająteczkach. „Szlachcic na zagrodzie, równy wojewodzie!” Szlachcianki nosiły białe rękawiczki, aby odróżnić się od chłopek...  W dzieciństwie, Babcia też mnie ubierała w takie rękawiczki do kościola, podczas wakacji na wsi.

Bohaterowie Orzeszkowej żyli blisko natury, tworzyli bliskie, serdeczne więzy między ludźmi – w rodzinie, w zaścianku: razem pracowali, obchodzili święta, śpiewali, bawili się. Słowem idylla. Ten model życia, w którym każdy może mieszkać w domku z ogrodem, hodować żywność, i cieszyć się kontaktem z naturą, jest idealnym wzorem dla całej ludzkości. Na Ziemi jest wystarczająco dużo miejsca, aby go zrealizować. Podobno wszystkich ludzi na świecie można by pomieścić w domkach z ogródkami na obszarze równym Rosji. Gdyby ich stłoczyć w mieszkaniach, to dziewięć miliardów by się zmieściło w Australii, a jakby w wielkich wieżowcach jak na Manhattanie – to by wystarczyła całej ludzkości Nowa Zelandia.  Miejsca jest dość dla wszystkich. Tylko bogacze, miliarderzy, właściciele gigantycznych korporacji tego nie chcą – bo niezależni, dumni, samowystarczalni ludzie nigdy nie będą ich niewolnikami.

Orzeszkowej nie podobali się najbogatsi ze szlachty, wynarodowieni, snobistyczni, znudzeni, wyzyskujący wieśniaków – bo sami nie pracowali, byli „powyżej” prozy codzienności... Krytykowała snobizmy, sobiepaństwo i pasożytnictwo bogaczy, za granicą wykształconych Polaków, którzy odcinali się od swoich korzeni, od spraw narodowych. Propagowała kult pracy, jako lekarstwo na wszystko. Zależało jej też na asymilacji i akceptacji Żydów, którym poświęciła kilka powieści. W sumie napisała tych powieści i tomów opowiadań ponad czterdzieści. Pozwolę sobie zacytować trochę tytułów: Ostatnia miłość, Z życia realisty, Na prowincji, W klatce, Cnotliwi, Pan Graba, Marta, Pompalińscy, Meir Ezofowicz, Widma, Sylwek Cmentarnik, Dziurdziowie, Cham, Jędza, Melancholicy i Bańka mydlana.

 W 1904 roku Orzeszkowa była kandydatką do nagrody Nobla w dziedzinie literatury, konkurowała wtedy z Henrykiem Sienkiewiczem, który w ostateczności tę nagrode dostał za arcydzieło jakim jest Quo Vadis. Powieścią „Elise Orzeszko” zgłoszoną do nagrody było Nad Niemnem. Pisarka zmarła w 1910 roku (była prawie rówieśnicą Heleny Modrzejewskiej, 1840-1909) a została pochowana w Grodnie. Józef Kotarbiński na pogrzebie powiedział: „Ona była żywą mądrością i czującym sercem całej epoki...” Dziś na jej cześć stoi w Grodnie pomnik, a dwa pomniki Orzeszkowej są w Warszawie.

Powieść Nad Niemnem powstała na zamówienie; najpierw ukazała się w serializacji w Tygodniku Ilustrowanym w 1887 roku. W całości powieść została opublikowana w trzech tomach rok później. Nad Niemnem ukazuje życie szlachty – i najbogatszej, i zaściankowej – na Kresach wschodnich, w okolicach Grodna. Jest oparta na autentycznych obserwacjach autorki. Akcja dzieje się głównie w Korczynie – majątku Benedykta Korczyńskiego wzorowanym na majątku Miniewicze państwa Kamieńskich. Niedaleko jest zaścianek ubogiej szlachty Bohatyrowicze: to prawdziwa miejscowość, później była tam wieś Samostrzelniki... a czy po wojnie coś tam zostało, nie wiemy. Skarbkowo mojej ciotecznej babki Antoniny Glińskiej niedalego od Baranowicz, po jej deportacji z synami na Syberię było włączone do kołchozu, zaorane w całości, tylko jedna grusza została na miedzy... Opowiadała mi ze smutkiem o tym Ciocia Tonia a ta jej ostatnia grusza trafiła do mojego wiersza...

Tematem powieści Nad Niemnem miał być początkowo mezalians (taki miał być tytuł, Mezalians właśnie) panny z dobrego domu, choć zubożałej, ale wywodzącej się z wysokich sfer, Justyny Orzelskiej (kuzynka Państwa Korczyńskich) oraz jej ukochanego, prostego i uczciwego Jana Bohatyrowicza, biednego szlachcica z zaścianka. Autorka rozszerzyła po trochu liczbę postaci i tematów, portretując w powieści całe środowisko szlacheckie, różne warstwy społeczne, krajobrazy i przyrodę. Wiele miejsca poświęciła na opisy natury – można w tekście znaleźć dokładne wizerunki aż 140 różnych roślin! Wydarzenia w czasie akcji w 1886 roku są konfrontowane ze wspomnieniami z dawnych lat, z czasów powstania styczniowego. Decyzje, wartości, czy losy bohaterów „teraz” mają odbicie w zwierciadle przeszłości, gdy podobne sytuacje prowadziły do innych decyzji, innych konsekwencji.

Historyk i krytyk literatury Stanisław Brzozowski nazwał Orzeszkową „młodszą siostrą Mickiewicza” – bo powróciła do tematów i miejsc znanych z jego eposu Pan Tadeusz, umiejscowionego na Litwie w dworach i dworkach szlacheckich ... Popularność powieści Nad Niemnem spowodowała interwencję  rosyjskiej cenzury: zakazano druku jej czwartego wydania w 1890 roku. Nad Niemnem było popularne przez lata. Potem stało się kanwą dwóch filmów, zrealizowanych w 1939 roku i w 1987 roku, oraz serialu TV. Na jej podstawie powstały też dwie sztuki teatralne. Wspaniała panorama życia Nad Niemnem zawiera wiele przykładów autentycznego języka polskiego z okolic Grodna na Kresach, zwłaszcza w rodzinie Bohatyrowiczów, najbardziej pozytywnych bohaterow powieści. O języku Orzeszkowa pisała:

 „jedną z cech najoryginalniejszych i najciekawszych, które tych ludzi wyróżniają jest właśnie ich mowa, ich polszczyzna. Zrazu nawykłym do dzisiejszego literackiego i salonowego języka wydaje się ona tak szczególną, że niektórych wyrażeń zrozumieć prawie nie można [...] Jednak po wsłuchaniu się w nią długim i bacznym okazuje się ona po prostu starą polszczyzną i zupełnie czystą, tylko tak starą, że po wiele wyrazów chodzić trzeba do Reja [...] Robi wrażenie mowy poważnej, czystej i zupełnie rodzimym duchem przejętej, tym więcej, że i składni, szykowi wyrazów i zwrotom okresów nadają jakiś ton staroświecczyzny”.

Nie sa staroświeckie tylko ponadczasowe te wartości i ideały jakie promuje Orzeszkowa w książce przedstawiającej wizję życia godnego i sprawiedliwego, opartego na tradycjach rodzinnych i narodowych, zasadach moralnych, szacunku i miłości dla bliskich. Jest to życie blisko natury; spokojna egzystencja w domach z ogrodami, „obejściami” – w domach otoczonych żyznymi polami, gdzie każda rodzina może sobie wypracować wszystko, czego im potrzeba. Taki ideał wizjonersko promowała Orzeszkowa w XIX wieku; taki ideał jest aktualny i dla nas, i dla całego świata, na dziś i na jutro.


Maja Trochimczyk




Monday, January 16, 2023

Nagrody im. Modrzejewskiej 2022 dla Katarzyny Smiechowicz i Marka Probosza, 19 lutego 2023 r. godz. 16 w Pasadenie

Marek Probosz and Maja Trochimczyk present Modjeska Prize in 2021.

W imieniu zarządu i naszych wspaniałych laureatów zapraszamy członków i gości Klubu na Prezentację Nagród im. Heleny Modrzejewskiej za rok 2022, przyznanych przez Zarząd Klubu na wiosne 2022 państwu Katarzynie Smiechowicz i Markowi Proboszowi. Nasz Klub z dumą wręczy Nagrody im. Modrzejewskiej 2022, nazwane na cześć patronki Klubu, aktorki Heleny Modrzejewskiej (1840-1909), dwóm swoim przyjaciołom - członkini Klubu i Wiceprezes, wspaniałej aktorce Katarzynie Śmiechowicz oraz wielkiemu przyjacielowi Klubu i częstemu uczestnikowi jego imprez, wybitnemu aktorowi Marek Proboszowi. 

Wręczenie nagrody odbędzie się podczas kolacji w eleganckiej i artystycznej rezydencji Monique Chmielewski Lehman i jej męża, byłego menedżera NASA i oficera marynarki wojennej, Davida Lehmana w Pasadenie.  Wydarzenie zaplanowano na popołudnie w niedzielę 19 lutego 2023 r. o godzinie 16:00. z prezentacją o 17:00 i kolacją o 18:00. Musieliśmy zmienić termin wydarzenia ze względu na obchody 50. rocznicy ślubu pary naszych najwierniejszych członków, jak sie okazalo zaplanowane na 18 lutego, nasz pierwotny termin. Prezentacja Nagród im. Modrzejewskiej, która odbywa się w prywatnej rezydencji, jest otwarta dla członków Klubu, ich gości oraz gości honorowych naszych VIP.

Anna Sadowska & Maja Trochimczyk Present Modjeska Prize to Jan Englert

O NAGRODACH im. HELENY MODRZEJEWSKIEJJ

W 2010 roku, aby uhonorować swoja patronke i docenić talent aktorski polskich aktorów, Klub Modrzejewskiej ustanowił Nagrodę im. Heleny Modrzejewskiej dla Najwybitniejszego Aktora Polskiego. W 2010 r. nagrodę po raz pierwszy otrzymał Jan Nowicki, w 2011 r. Anna Dymna, aw 2012 r. Barbara Krafftówna. W latach 2013-2017 nagrodę przerwano; nagrodę za rok 2018 otrzymała Jadwiga Barańska, w roku 2019 uhonorowano dwie emigracyjne aktorki Teatru Polskiego w Toronto Maria Nowotarska i Agata Pilitowska, w roku 2020 nagrodę wręczono wirtualnie Andrzejowi Sewerynowi, a w roku 2021 z okazji 50. jubileuszu Klubu Modrzejewska nagrody wręczono osobiście kalifornijskiej aktorce Beacie Poźniak oraz wirtualnie dyrektorowi warszawskiego Teatru Narodowego, legendzie polskiego filmu i telewizji, Janowi Englertowi. We wrześniu 2022 roku Jan Englert przyjechał do Kalifornii, aby osobiście odebrać nagrodę 2021 i wystąpić w „Kwiatach Polskich” w Beverly Hills i Vista w hrabstwie San Diego wraz z żoną, utalentowaną i piękną aktorką Beatą Ścibakówną.

KATARZYNA SMIECHOWICZ

KATARZYNA A. SMIECHOWICZ czasami występująca jako Kasia A. Leconte jest polską aktorką, która pracuje w Polsce i USA. Katarzyna rozpoczęła swoją karierę artystyczną jako nastolatka studiując aktorstwo u wielu znakomitych nauczycieli. Początkowo zajmowała się baletem i teatrem; z czasem film i telewizja stały się najbliższe jej sercu. Jej zamiłowanie do baletu i poezji przerodziło się w aktorstwo, gdy ceniony polski aktor Wirgiliusz Gryn odkrył w niej talent aktorski i przekonał ją, by wybrała zawód aktorski. Mieszkająca w Los Angeles od 2000 roku, studiowała aktorstwo w Beverly Hills Playhouse oraz w Margie Haber Studio. W swojej karierze wystąpiła w ponad 30 filmach fabularnych i serialach telewizyjnych, współpracując z takimi reżyserami jak Steven Spielberg, Krzysztof Krauze, Jacek Bromski, Tomasz Konecki, Andrzej Saramonowicz czy Olaf Lubaszenko.

Wybrane role filmowe to:

• 2020 -„BEZ SKRUPUŁÓW”, reż. Jacek Bromski, serial telewizyjny (Wanda)

• 2019- „SOLIDNE ZŁOTO”, reż. Jacek Bromski, Film (Wanda Szulc)

• 2018- „Dr. CUKIER”, reż. Paul Saleba - Film (km) (Boo Boo)

• 2015 - „ANATOMIA ZŁA”, reż. Jacek Bromski, Film

• 2015 - „BILET NA KSIĘŻYC”, reż. Jacek Bromski, Film (Donata KRUGER)

• 2012 - „PARADOKI”, reż. Borys Lankosz, serial telewizyjny

• 2011 - „WYGRANY”, reż. Wiesław Saniewski, Film

• 2009 - „U PANA BOGA ZA MIEDZĄ” reż. Jacek Bromski, Film (Ludmiła Niedbałko)

• 2009 - „U PANA BOGA W OGRODKU”, reż. Jacek Bromski, Serial TV (Ludmiła Niedbałko

• 2007 - „TESTOSTERON” reż. Film Tomasza Koneckiego i Andrzeja Saramonowicza (Barbie)

• 2003 - „SZPITAL NA PERYPETIACH”, reż. Krzysztof Jaroszyński Serial TV (Monika)

• 2001 - „WIELKIE RZECZY”, reż. Krzysztof Krauze - GRA (odc.2), Serial TV

• 2000 -„ CHŁOPAKI NIE PŁACZĄ”, reż. Olaf Lubaszenko, Film

• 2000 - „BARDZO OSTRY DYŻUR”, reż. Wojciech Mann i Krzysztof Materna, Sitcom TV

• 1989 - „MDM”, reż. Program TV Wojciecha Manna i Krzysztofa Materny

• 1998 - „TALK SHOW JERZEGO K”, reż. Jerzy Kryszak., Program TV

• 1997 - „CIEMNA STRONA WENUS”, reż. Radosław Piwowarski, Film

• 1996 -„ EKSTRADYCJA 2”, reż. Wojciech Wójcik, Serial TV

• 1996 - „GRY ULICZNE”, reż. Krzysztof Krauze, Film

• 1996 - „PRZECIĄG” reż. Maciej Zak i Jacek Kecik, Program TV

• 1995 - „DZIEJE MISTRZA TWARDOWSKIEGO”, reż. Krzysztof Gradowski, Film

Poza filmem i telewizją zagrała wiele świetnych ról teatralnych, m.in. Katarzynę w „Poskromieniu złośnicy” Szekspira i Różę w „Lilli Weneda” Juliusza Słowackiego. Kasia zadebiutowała w amerykańskim teatrze główną rolą Carrie w „Cafe Hollywood”. Oprócz wielu uznanych przez krytyków ról, Śmiechowicz pisała scenariusze i pracowała jako lektor. Jest Prezesem Studia Filmowo-Telewizyjnego Kasia Films, dzięki któremu stawia sobie za cel tworzenie międzynarodowych produkcji. 


Znana jest również z działalności charytatywnej na rzecz chorych i tych w potrzebie. Katarzyna stale wspiera i promuje polską kulturę w USA. Z domem na obu kontynentach, ale mężem w USA, większość czasu spędza w Los Angeles, ale pracuje zarówno w Europie, jak iw Stanach. Jej mąż Dominik J. Leconte jest dyrektorem wykonawczym w Sony Pictures. 3 lipca 2010 roku Kasia i Dominik przywitali swoich identycznych bliźniaków, Antoniego i Fabiana w Cedars-Sinai Medical Center w Los Angeles. Wszechstronnie utalentowani 12-letni synowie zyskują uznanie jako dziecięcy aktorzy i modele. Pani Śmiechowicz została członkinia Klubu Modrzejewska w 2018 roku, a w czerwcu 2022 roku została wybrana jego Wiceprezes. Występowała w wielu programach i wydarzaniach klubowych, jako prowadząca lub udzielając wywiadów na temat najważniejszych wydarzeń w swej karierze i zainteresowań artystycznych.


MAREK PROBOSZ, polsko-amerykański aktor, reżyser, scenarzysta, autor i producent ma na swoim koncie około 60 ról filmowych. Wiele z tych filmów zdobyło nagrody na prestiżowych festiwalach filmowych, takich jak Cannes, Berlin, San Sebastian, Moskwa, Karlowe Wary, Los Angeles czy Houston. Probosz wyemigrował do USA u szczytu swojej kariery w Europie, zaproszony przez The American Cinematheque w Los Angeles w 1987 roku jako „Idol swojego pokolenia”. Jego kariera filmowa i telewizyjna obejmuje role w polskich, czeskich, niemieckich, francuskich, włoskich i amerykańskich produkcjach i koprodukcjach, jak CBS „Scorpion”; „Scandal” stacji ABC; „Numbers” CBS; „JAG” NBC i „Monk” USA. Probosz otrzymał znakomite recenzje w The New York Times, Hollywood Reporter i Variety za sportretowanie legendy kina światowego Romana Polanskiego w filmie “Helter Skelter” Warner Bros. TV 2004.. Film „Pewnego razu w listopadzie” w reżyserii Andrzeja Jakimowskiego, w którym Probosz zagrał doktora prawa, otworzył Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Warszawie. Otrzymał główną nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Taorminie na Sycylii w 2018 roku.

W 2006 roku zagrał niezapomnianą rolę jednego z największych bohaterów Polski, Europy i całego świata. Legendarnego ochotnika do Auschwitz, Witolda Pileckiego, w filmie „Śmierć rotmistrza Pileckiego” w reżyserii Ryszarda Bugajskiego. Film zdobył Nagrodę Specjalną Jury REMI na WorldFest – Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Houston w 2007 roku. Probosz objechał świat z filmem, uczestnicząc w wielu międzynarodowych festiwalach filmowych, pokazach i dyskusjach na uniwersytetach, w muzeach i ambasadach na całym świecie. W 2012 roku nagrał doceniony przez krytyków audiobook „Ochotnik z Auschwitz. Beyond Bravery” dla audible.com, który jest zbiorem Raportów Pileckiego z Auschwitz. Projekt otrzymał Srebrną Nagrodę IBPA im. Benjamina Franklina w 2013 roku oraz Nagrodę dla Najlepszej Prozy w 2012 roku. W 2018 roku Probosz wyreżyserował monodram „Ochotnik do Auschwitz: Rotmistrz Witold Pilecki”, w którym po raz kolejny wcielił się w jednego z największych bohaterów wojennych XX wieku. Spektakl, który wielokrotnie wystawiał na Broadwayu dla pełnych sal publiczności, zdobył nagrodę Best Documentary Show 2018 na największym na świecie Festiwalu jednego aktora -  United Solo NYC (konkurowało 130 przedstawień z 6 kontynentów). 

W 2022 roku Probosz wcielił się w jednego z największych poetów świata w XIX wieku, polskiego wieszcza Cypriana Kamila Norwida. Monodram w jego reżyserii i wykonaniu, w.g. scenariusza Kazimierza Brauna “Powrót Norwida” został uhonorowany nagrodą: Best New York Premiere na Festiwalu United Solo NYC. Światowa prapremiera spektaklu “Powrót Norwida” z aranżacją muzyczną i akompaniamentem fortepianowym Anny von Urbans zaprezentowana została w Polsce na  Festiwalu Filmowym Pola Negri w Lipnie, gdzie  Marek Probosz otrzymał za całokształt swojej twórczości w filmie i w teatrze nagrodę - Politka 2022. Na Bulwarze Gwiazd Poli Negri odsłonięto jego tablicę. W 2008 r. u boku gwiazdy scen brytyjskich Henry Goodmana, Marek zagrał Odyseusza w klasyku Sofoklesa “Philoktetes” w Teatrze The Getty Villa w Malibu. Główną rolę wraz z Don Cheadle zagrał w Teatrze Mark Taper Forum w Los Angeles w sztuce “Wieża Babel” 1990 r. Wyreżyserował i brawurowo zagrał Salome w swojej współczesnej adaptacji klasyka “Salome” Oscara Wilde’a. Nagroda Krytyki Czeskiej - Najlepsze przedstawienie teatralne roku 1986.

Niektóre z filmów, z których Probosz jest najbardziej znany, to: „Ślady wilczych zębów” (Nagroda Główna w Karlowych Warach 1984); „Cień paproci” (MFF w San Sebastian 1985); „Ferdydurke” (Festiwal Filmowy w Wenecji 1991); „8 w poziomie” (Nagroda Główna dla Filmu Niezależnego MFF w Gdyni 2009); „Rewers” (Złoty Lew Festiwal Filmowy w Gdyni 2009); „Janosik. Historia prawdziwa” (Festiwal Filmowy w Gdyni 2009); „Bokser” (Złoty Orzeł na Festiwalu Filmowym w Los Angeles 2011); „Układ zamknięty” (People’s Choice Award Toronto 2013, Humanitarian Society Award Chicago 2013); „Kocham kino” (Nagroda KMTF Turyn 1988); „Brat naszego Boga” (nominacja na Festiwalu Grand Prix Japonii w Tokio 1997, Nagroda MFF Teheran 1999); „Gracze” (Festiwal Filmowy w Gdyni 1995); „Czas dojrzewania” (Nagroda Specjalna Jury San Sebastian 1984); „Niech cię odleci mara” (Nagroda na Gdańskim Festiwalu Filmowym i Nagroda Klubu Krytyki Filmowej - Syrenka Warszawska 1982); oraz „Ćma” (Ngroda na Gdańskim Festiwalu Filmowym i Srebrny Medal MFF Figuiera de Foz 1980; Nagroda na Miedzynarodowym Festiwalu Filmowym w Moskwie 1981).

W świecie filmu dokumentalnego Probosz wyreżyserował pełnometrażowy film „Jan Kott: Ciągle żywy”, opowiadający o światowej sławy szekspirologu Janie Kotcie. Jego krótki film „Rebel”, dramat psychologiczny poruszający problem samobójstw wśród amerykańskiej młodzieży, był prekursorem jego amerykańskiego debiutu fabularnego „Y.M.I.”, do którego napisał scenariusz, wyreżyserował, wyprodukował i w którym zagrał główną rolę. Film zdobył nagrodę ABBOT - Audience Award Feature na The Other Venice Film Festival, Los Angeles 2004. Probosz jest adiunktem na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles – UCLA, gdzie od 2005 roku wykłada aktorstwo teatralne i filmowe. W latach 2000-2005 wykładał w Emerson College w Los Angeles, a od 2008 roku w Edgemar Center For The Arts w Santa Monica -2011 oraz w Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie w 2016. Jako ekspert aktorski został również zaproszony do nauczania aktorstwa filmowego w prestiżowym Williams College w Massachusetts w 2021 roku.

Aktor, reżyser i profesor jest także pisarzem, autorem dwóch książek: "Eldorado" (wyd. Stentor, 2009) i “Zadzwoń, jak cię zabiją" (wyd. Latarnik, 2011). Jego publikacje obejmują 11 oryginalnych i adaptowanych scenariuszy pełnometrażowych, takich jak, „Y.M.I.” (Nagroda Publiczności na The Other Venice Film Festival, Los Angeles 2004), “Amerykańska rodzina”, czy “Ostatni pierwszy krok”. Jest autorem dwóch sztuk teatralnych, „AUM, albo torturowanie aktorów” i “Auschwitz No. 432”, sześciu scenariuszy filmów krótkometrażowych oraz kilkudziesięciu esejów, rozdziałów książek i artykułów. Od 2018 roku Probosz jest stałym korespondentem kwartalnika literacko-artystycznego AFRONT. Często zapraszany do jury festiwali na całym świecie, do prowadzenia warsztatów aktorskich i scenariuszowych oraz MasterClass.  Współpracował z elitą amerykańskich filmowców nominowanych do Oscarów i zdobywcami Oscarów. W 2018 został laureatem Oscara Diaspory Polskiej - Zlotej Sowy za całokształt twórczości w kategorii FILM w Wiedniu. W 2011 otrzymał medal Mortui Sunt ut Lieberti Vivamus w Londynie i zloty medal Witolda Pileckiego - Do Konca Niezlomny, w Oświęcimiu.  Probosz uzyskał tytuł magistra sztuk pięknych na wydziale aktorstwa w 1984 roku w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej i Teatralnej im. L. Schillera w Łodzi. Uzyskał również tytuł magistra sztuk pięknych na wydziale reżyserii w Amerykańskim Instytucie Filmowym – AFI w Los Angeles w 1993 roku.


FOTOGRAFIE Z PREZENTACJI NAGROD